De spelers

Ik ben in 2002 begonnen met een basiscursus acteren in “het Volkshuis”. Toen bleek dat hier geen vervolgcursussen werden gegeven ben ik “overgestapt” naar het LAK. Hier heb ik vervolgens een aantal cursussen gevolgd, waaronder de inmiddels legendarische cursussen van Jaap Metzler. Bij Jaap heb ik Thirza, Maurits, Alex, Nicky, Mathijs, Ayse en Gabriëlle ontmoet. In 2004 hebben we met dit clubje mensen Theatergroep Paradox opgericht. “Scherven” was mijn zesde Paradox productie. Naast de theaterproducties, ben ik regelmatig één van de trainingsacteurs bij de mediationtrainingen van Prizma en doe ik jaarlijks rond 3 oktober mee met het “Levend spookhuis” van Scheltema.

Thirza van den Berg

Mijn eerste toneelcursus was de basiscursus toneel bij het LAK in 2002. Sindsdien heb ik diverse cursussen en workshops gevolgd. In 2003 zijn zo’n 9 enthousiastelingen (waaronder ikzelf) bij elkaar gekomen om een theaterproductie te maken. Daar is Theatergroep Paradox uit  voortgekomen. Sindsdien speel ik ook in producties. Toneelspelen is voor mij een uitlaatklep, een soort inspannende ontspanning. Even met iets en iemand anders bezig zijn!

Naast het spelen houd ik me bezig met de PR. Reclame maken voor Paradox en de voorstellingen. Hierin kan ik al mijn creativiteit kwijt, o.a. door een andere grote hobby: fotografie. Ook heb ik een seizoen de techniek op mij genomen, wat een hele leerzame en leuke uitdaging was. 

 Ik heb bij Paradox hele lieve en enthousiaste toneelvrienden waarmee ik elk jaar weer de mooiste voorstellingen kan maken. Bij de start van Paradox hebben we tegen elkaar gezegd dat het ons gaaf lijkt als we over 10 jaar nog zouden bestaan! Jaarlijks gaat het met Theatergroep Paradox beter en beter, dus die wens wordt werkelijkheid! 

Anne Jansen

In 2005 begon ik bij Paradox met mijn eerste theaterproducties. Net als de grondleggers van de theatergroep Paradox heb ik bij Jaap Metzlar de cursus ‘Paradox van de acteur´ gevolgd, waar de naam van de vereniging uit voort is gekomen. Ik ben gevraagd om een auditie te komen doen en dat heb ik gedaan. Het eerste productiejaar was best spannend, maar daarna was ik verslaafd aan Paradox en merk ik dat ik jaarlijks weer tot nieuwe inzichten kom. Naast het spelen bij Paradox speel ik zo nu en dan voor ´Hondsdraf Zorgtheater´.

Het mooie van toneelspelen vind ik dat je nooit uitgeleerd raakt. Je kunt jezelf blijven uitdagen, door nieuwe emoties in jezelf op te zoeken en deze te koppelen aan het personage dat je speelt. Op deze manier leer je voortdurend en is theater altijd weer verrassend. Behalve theaterspelen beheer ik onze website en probeer ik hier en daar te netwerken.

Ik hoop dat Paradox nog lang een gezellige, ambiteuze groep spelers mag zijn. Een vereniging die zelfstandig is met een uitgesproken stijl en visie waarmee we ons onderscheiden en steeds meer mensen met plezier naar het theater weten te brengen.

Yolanda van Dijk

Ik ervaar elke productie en aanloop er naar toe als een soort gezamenlijke reis, waarop je als spelers en de regisseur onderweg van alles mee maakt. Al die ervaringen leiden naar het eindproduct: de voorstelling. Het is elk jaar weer een hele verassing om te ontdekken wat het resultaat is geworden. 
Wat ik zo boeiend vind aan spelen is dat je elke handeling en reactie een hele specifieke betekenis kunt geven. Op het toneel is alles mogelijk en dat vind ik fascinerend.  

Ik denk dat je oneindig kunt blijven leren als speler. Je moet  vooral niet te gauw tevreden zijn, maar blijven zoeken of er meer mogelijk is, anders ga je herhalen wat je eerder gedaan hebt en dan is het niet meer authentiek wat je doet. In plaats daarvan wordt hetgeen je neerzet een stereotypering.

Paradox bestaat uit mensen die bereid zijn om er wat van te maken en zich daar helemaal voor inzetten. Wat het resultaat is, is dan nog even een verrassing. Dus blijf ons volgen zou ik zeggen, zodat je niets mist... 

Renske Timmers

Ik studeer Theaterwetenschap aan de UVA en speel sinds 2007 met heel veel plezier bij Paradox. Hiervoor heb ik verschillende toneelcursussen en workshops gevolgd en heb ik in 2006 meegespeeld in de theatervoorstelling Bloeitijd in het LAKtheater.

Theater is niet in één woord of zelfs niet in één zin te vangen. Er zit zoveel in dat ik het steeds weer op een andere manier opnieuw kan ontdekken, Het is voor mij een manier om vorm te geven aan dat wat mensen raakt, dat is mijn passie. Theater inspireert en laat mensen even in een andere wereld stappen.

Naast het spelen ben ik binnen Paradox verantwoordelijk voor de externe contacten en communicatie van de groep. Ik hoop dat Paradox met haar voorstellingen in de toekomst steeds meer bekendheid krijgt binnen Leiden en ook daarbuiten zodat we mooie, inspirerende voorstellingen kunnen blijven maken.

Eline Wildeman

Ik speel eigenlijk al sinds mijn lagere schooltijd. Ik "plezierde" mijn ouders eindeloos met optredens! Ook op de basisschool speelden wij veel toneel, daar ben ik op de middelbare school mee doorgegaan. Daar werkte ik voor het eerst met een regisseur waarmee we jaarlijks een voorstelling maakte.  Als student zat ik bij een studententheatergroep en daarna heb ik 2 jaar de Amateur Theater School in Groningen gedaan. Toen verhuisde ik naar Leiden, waar ik een cursus bij het LAK heb gedaan voor ik in 2008 bij Paradox kwam.

Als ik toneel speel kan ik me zo heerlijk inleven in een ander en dingen doen of zeggen die ik in het dagelijks leven niet durf. Of dingen doen die niet gepast zijn in onze maatschappij. Alle gekke en bijzondere dingen die je om je heen ziet kun je op die manier gebruiken in het toneelspel. Daar geniet ik van. Bij Paradox ben ik naast speler ook penningmeester en houd ik me bezig met de kleding tijdens voorstellingen. 

Het blijft een mooie uitdaging om ieder jaar weer een mooi stuk neer te zetten, ieder jaar de lat iets hoger te leggen. Dat geldt zowel voor mij persoonlijk als voor het hele stuk en proces als geheel. Ik hoop dat Paradox nog vele bijzondere voorstellingen gaat laten zien.

Ik ben in 2011 begonnen met spelen bij Paradox. Hiervoor heb ik zo'n 7 jaar toneellessen gehad bij jeugdtheater Hofplein en 6 jaar op mijn middelbare school. Bij beide heb ik in verschillende voorstellingen gespeeld. Onlangs heb ik ook de ´Landelijke Orientatie Cursus Toneelscholen´ gevolgd.

Toneelspelen is een mooie manier om je creativiteit en gekte kwijt te raken. Niks is te gek op toneel
en het is leuk je in een rol te gedragen zoals je anders nooit zou doen. Theater is prachtig omdat je mensen kunt raken,  een gevoel kan meegeven en  over dingen kan laten nadenken.

Het bijzondere van Theatergroep Paradox vind ik dat alles zelf door de spelers wordt gedaan. Dit is nieuw voor mij. Ik vind het hartstikke tof om samen iets moois  te maken. Het lijkt me mooi om in de toekomst ook mijn steentje bij te dragen!